Wat ik graag zou zijn als ik niet was wat ik ben - Toneelhuis en ARSENAAL/LAZARUS

don 26.01.2017
20:15
het ARSENAAL

Benjamin Verdonck en Willy Thomas 


Na 313/misschien wisten zij alles en Global Anatomy werken Willy Thomas en Benjamin Verdonck opnieuw samen aan een voorstelling. De titel is ontleend aan een boek van César Bruto.

César Bruto is een pseudoniem van Carlos Warnes (1905-1984), een Argentijns journalist die jarenlang columns schreef voor kranten. De schrijfstijl die hij hanteert is komisch en brutaal.

In zijn boek wat ik graag zou zijn als ik niet was wat ik ben laat hij iemand aan het woord die onverbloemd en met de onvermijdelijke simplismen uiteenzet hoe hij de dingen aan zou pakken mocht hij vakbondsleider zijn, of tandarts, uitvinder, kasteelspook, voorzitter van een vredesconferentie, Sint-Bernardshond, enzovoort.

Benjamin Verdonck en Willy Thomas zien de licht absurde verhalen als een opeenstapeling van pogingen om richting te geven aan een bestaan in een steeds complexere, absurde wereld. Heelal, sneeuw, mens, worst, vuurvliegjes, verbinding, blikje.


“Mijn nonkel Aquilez zegt dat er twee soorten uitvinders zijn: zij die heel hun leven studeren en studeren, en zij die ineens een uitvinding verzinnen en klaar. Ik zou graag een verrassingsuitvinder worden.”
- César Bruto

Beeld en woord vullen elkaar aan, organisch, harmonieus, ongerijmd, in een spel vol kinderlijke verwondering en melancholie. - Theaterkrant ****

Praktische informatie

don 26.01.2017
20:15
het ARSENAAL
€ 15/12/10
tickets

Uitvoerders

In de media

26.01

De perfecte vraag voor een meer dan plezant stuk - Knack ****

Verdonck en Thomas doen wat zo nodig én plezant is: ze boren hun guitig ogende (en klinkende) maar messcherpe taal aan om ons op de meest speelse manier te laten nadenken over wie we denken (niet) te zijn. En kijk, zoals wij het schrijven klinkt het bijna schoolmeesterachtig. Zoals zij het spelen, oogt het als pure pret en pittige poëzie op de planken.

24.01

Over de malloten die we onherroepelijk zijn - Etcetera

Het gaat over beelden en woorden: hoe die een onbeheersbare werkelijkheid ‘framen’ en inzichtelijk maken, al is dat dan op een onherkenbaar vervormde manier. Misschien gaat het over de onzekere greep die kunstenaars hebben op de werkelijkheid. Alleen: zij spreken er wel over en houden ons zo een spiegel voor. Een vervormde, maar toch.

12.01

Speelwarmte ondergedompeld in dwarrelende sneeuw - Theaterkrant ****

Beeld en woord vullen elkaar aan, organisch, harmonieus, ongerijmd, in een spel vol kinderlijke verwondering en melancholie. Zoals jaren geleden in het stuk met de verhalen van Toon Tellegen en de taart. En als ik ’s anderendaags ’s morgens de hond uitlaat, ligt er een beetje sneeuw, te weinig om te genieten. Maar dan denk ik aan de sneeuw op het podium, aan het verhaal over de hond, over zijn baasje, en kijk, mijn dag begint goed.